ტეგების არქივი: გირჩი

რა კავშირი აქვს ერთმანეთთან სამხედრო სამსახურს, „გირჩს“ და „განტევების ვაცს“?

თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარე ირაკლი სესიაშვილმა სამხედრო სავალდებულო სამსახურთან დაკავშირებით საკანონმდებლო ინიციატივა დაარეგისტრირა. ინიციატვის მიხედვით,  უქმდება ნორმა, რომლითაც მღვდელმსახურები სავალდებულო სამხედრო სამსახურიდან თავისუფლდებიან. ავტორის თქმით, ეს ინიციატივა არ გავრცელდება მართლმადიდებელ სასულიერო პირებზე. იგი ამას კონკორდატით გათვალისწინებული წესებით ხსნის. ცნობილია, რომ კანონპროექტზე პარლამენტი მსჯელობას უახლოეს მომავალში დაიწყებს.

ახალი საკანონმდებლო ინიციატივა სხვადასხვა რელიგიური კონფესიის პროტესტის მიზეზი გახდა. პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარეს, სხვადასხვა კონფესიების წარმომადგენლები დისკრიმინაციაში ადანაშაულებენ.

უნდა ითქვას, მრწამსის გამო სამხედრო სამსახურზე უარის თქმის უფლება ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციით გათვალისწინებული აზრის, სინდისისა და რელიგიის თავისუფლების უფლების ფუნდამენტური ასპექტია.

საქართველოს კონსტიტუციის მე-16 მუხლის მიხედვით განსაზღვრულია რწმენის, აღმსარებლობისა და სინდისის თავისუფლებები და მისი შეზღუდვის საფუძვლებიც. აღსანიშნავია, რომ სესიაშვილის ინიციატივა შეუთავსებლობაში მოდის როგორც ადამიანის უფლებათა ევროპულ კონვენციასთან, ასევე საქართველოს კონსტიტუციასთან და თუ როდისმე პარლამენტი ამ კანონს დაამტკიცებს (რაც ნაკლებ სავარაუდოა), ის ავტომატურად ჩაითვლება ბათილად.

მუხლი 16. რწმენის, აღმსარებლობისა და სინდისის თავისუფლებები

1. ყოველ ადამიანს აქვს რწმენის, აღმსარებლობისა და სინდისის თავისუფლება.

2. ამ უფლებათა შეზღუდვა დასაშვებია მხოლოდ კანონის შესაბამისად, დემოკრატიულ საზოგადოებაში აუცილებელი საზოგადოებრივი უსაფრთხოების უზრუნველყოფის, ჯანმრთელობის ან სხვათა უფლებების დაცვის მიზნით.

3. დაუშვებელია ადამიანის დევნა რწმენის, აღმსარებლობის ან სინდისის გამო, აგრეთვე მისი იძულება, გამოთქვას თავისი შეხედულება მათ შესახებ.

თუკი ბატონი სესიაშვილი მიიჩნევს, რომ სასულიერო პირების მიერ სამხედრო სამსახურის მოხდა აუცილებელია საზოგადოებრივი უსაფრთხოების უზრუნველყოფისთვის, მაშინ ჩნდება კითხვა, რატომ არ არის ეს სავალდებულო მართლმადიდებელი სასულიერო პირებისთვის? და თუ ეს ცვლილებები, როგორც სესიაშვილი ამბობს,  “გირჩის” მიერ რელიგიური ორგანიზაციის ჩამოყალიბების გამო გახდა აუცილებელი, ცახდია, რომ “გირჩის” მიერ დაარსებული „ბიბლიური თავისუფლების” არსებობას თავად არსებული გაუმართავი სისტემა უწყობს ხელს. როდესაც კანონი არ არის სრულყოფილი, ყოველთვის ჩნდება ალტერნატიული გზა ამ კანონისგან თავის დასაღწევად, ეს კი იმაზე მიუთითებს, რომ რელიგიური ორგანიზაციების დისკრიმინაციაზე ფიქრს, სჯობს არსებულ კანონდებლობას გადავხედოთ და გავიაზროთ, რამ უბიძგა ხალხს, მიემართა „გირჩის” მიერ შემოთავაზებული ხერხისთვის და ე.წ. სასულიერო პირი გამხდარიყო.

სხვა საკითხია, კიდევ როგორ უნდა დაარეგულიროს სახელმწიფომ ასეთი ორგანიზაციების საქმიანობა, მაგრამ ნებისმიერ შემთხვევაში ეს ცხადყოფს, რომ მთავრობა იოლ გამოსავალს ეძებს, ნაცვლად იმისა, რომ სწორი პოლიტიკა შეიმუშაოს. „განტევების ვაცი” კი არამართლმადიდებელი სასულიერო პირები აღმოჩნდნენ.

 

 

„გირჩის“ ბიბლიური თავისუფლება, ანუ რელიგიურმა ორგანიზაციებმა პირველი-მეორეზე გავითვალოოოთ

პარადოქსების ქვეყანაში რომ ვცხოვრობთ, თითოეული ჩვენგანისთვის არახალია. ყური ისე მიეჩვია სიტყვათა უცნაურ თანწყობას, რომ აღარაფერი გვიკვირს. სამართლიანი სასამართლოს გარანტი რომ იტყვის, „დედა ნათესავი არააო”, მერე, ალბათ, აღარც „მცურავი ხე”, „მოძალადე კომბლე” და „რელიგიური გირჩი” გაგიკვირდება.
ამ დალოცვილ ქვეყანაში ისე აირია მონასტერი, რომ ძაღლი პატრონს და ციანიდი ადრესატს ვეღარ ცნობს. პარლამენტი ერთ დიდ სამკერვალო ფაბრიკად რომ გადაიქცევა, სადაც უკვე მერამდენედ მიმდინარეობს დაკემსილი, დაკერებული კონსტიტუციის გადაკეთება და ახალი მთავრობის ტანზე მორგება, ალბათ “გირჩის” ახალგამომცხვარი „რელიგია” ერთადერთი „იმედი” რჩება მათთვის, ვისაც რომელიმე ციხის საგუშაგოზე ერთი წლით უსასყიდლოდ დგომა არ სურს.

მოკლედ, ქვეყანაში საყოველთაო მხიარულებაა და რატომღაც ამ დროს რელიგიურმა ორგანიზაციებმა პირველი-მეორეზე უნდა გავითვალოთ, დაახლოებით ისე, ქმარზე გაბრაზებული დედა უდანაშაულო ბავშვებს რომ სჯის ხოლმე…

ხანდახან მგონია, რომ მართლაც ტოლერანტულ ქვეყანაში ვცხოვრობ… თავის კარგად წარმოჩენა და საგარეო იმიჯის მორგება ნამდვილად არავისგან რომ არ გვესწავლება, ისეთი ვიცით. ვამაყობთ ჩვენი ისტორიით, „ვეფხისტყაოსნით”, კოსმოსში მონავარდე „ჩაკრულოთი”, ღვინითა და სტუმართმოყვარეობით და როგორც კი რომელიმე ოფიციალური პერსონა ქვეყნის „კარს გაიხურავს”, სახეს ვკარგავთ. მერე „დედა ნათესავი არ არის”, ხეები დაცურავენ, კონსტიტუცია „გვიჭერს”, ინგა გრიგოლია „ქადაგებს” და რელიგიური ორგანიზაციები პირველი-მეორეზე ვითვლით…

p.s. სამსახურამდე ყოველდღე მიწისქვეშა გადასასვლელის გავლა მიწევს, იქ ნესტია და ბნელა. იქ მხვდებიან ერთი და იგივე ადამიანები, მოვაჭრეები, რომელთაც სხვა სამყარო არ გააჩნიათ, რომელთა ცა ბეტონია, მბჟუტავი ელნათურა – მზე და ჰაერი – ნესტი. არ მიკვირს, კუთხეში მჯდარი მომღერალი კაცი რატომ მღერის ყოველდღე: „ვაი, ვეღარ ვხედავ მზეს…” ქვეეყანაში კი საყოველთაო მხიარულებაა…

რედაქტირება: მანანა ტვინიკაძე